zaterdag 14 november 2009

Shopping day (part 2).., NOT!!!

Vandaag stond op het programma Sham shui Po en bij me oma thuis eten.
Sham Shui Po staat bekend om electronica's waar je allerleigoedkope media stuff kan halen.
Rond 12 uur belde me neef weer om met mij af te spreken.
Achteraf hoorde ik ook dat een vriend van me neef mee zou komen.
Dus dit keer met 3 mensen opstap.
Eerst namen we de KCR trein om bij Kowloon Tong over te stappen.
Vervolgens met MTR metro lijn overstappen naar Sham Shui Po.
Toen we daar waren zochten we naar een eet tent en weer had ik niet gegeten dus had erg honger.
We belandden toen bij een klein restaurantje die Shanghainees was die best druk was.
Ik keek naar de menu kaart en vond het raar waarom zoveel bamisoep met vlees groenten spicy was,want ik had eerder gedacht dat het meer Canto style restaurant was.
Service van dit restaurant best slecht.Ze verstonden ons niet zo goed en maakte het gesprek ingewikkeld maar het eten was wel redelijk.
Na het eten gingen we direct naar die Golden Computer Centre.
Er waren heel veel verschillende en gekste goodies te koop die ik nog nooit had gezien.
Die prijzen waren niet slecht maar weet niet of ze goeie kwaliteiten bevatten.Aan de andere kant wou ik wel een notebook fan halen die slechts 3 euro omgerekend kostte.
Het probleem is juist dat het groot is en weet niet of het dan kapot gaat want moet nog namelijk in me koffer en aangezien ik ook nog andere dingen moet halen had ik dus uiteindelijk niets gehaald.

De tijd vloog zo snel dat wij maar ander half uur hadden en toch maar snel naar Dragon Centre gingen ,want ik moest nog naar me oma om te gaan eten.
Dragon Centre is ook 1 van de opvallendste shopping mall in HK.
Die shopping mall bevat in het midden een achtbaan en daarnaast een schaatsbaan.
Na het rondhangen in die shopping mall kwam ik zo'n Capsule Machine tegen waar je uit zo'n machine met capsules kon draaien.
Had 12 $ in gestopt maar machine zat vast!!
Ging alsmaar draaien maar lukt niet dus hij had me 10 dollar ingeslikt.
Natuurlijk riep ik die medewerker van die capsule machine en kreeg uiteindelijk me Capsule souvenirtje.
Dus ik had eigenlijk me grote sporttas dit keer voor niets lopen sjouwen.
Ik had toch wel wat meer verwacht van mezelf om dingen te kopen maar uiteindelijk toch wel met lege handen op die souvenirtje na thuis.
Het was dus meer window shoppen voor mij kan je wel zeggen...

Na het shoppen niet ik maar meer me neef en die vriend van hem naar huis teruggekeerd en daarna bij me oma gaan eten.
Verder moet ik nog inplannen voor komende dagen/ week want me neef gaat al zondag weg wat erg jammer is.
Dan kan je pas zeggen dat me REAL solo journey vanaf maandag begint.



Gepost door op

1 opmerking:

  1. ShiftySeven17 november 2009 om 22:50

    Zo vet die achtbaan midden in de Mall!! Ben je er niet in gegaan? of kon dat niet? Zo te zien elke dag lekker shoppen! ook al niet zoveel gekocht, toch wel leuk. Al die dingen die je hier niet kan kopen ;)

    BeantwoordenVerwijderen

Abonneren op: Reacties posten (Atom)

Intro..

Ik heb deze blog aangemaakt omdat ik met een speciaal gevoel naar HK ga .
Het is niet de bedoeling dat ik naar HK ga om te genieten.
Maar het is voor mij erg vervelend wat er de laatste keer tijd bij mij is gebeurd.Had eerst me enkelbanden gescheurd tijdens het basketballen.
Niet veel later had ik een aandoening aan me linkeroog.Na vele onderzoeken had de arts vastgesteld dat ik een netvliesloslating had.
Om eerlijk te zijn schrok ik niet want ik zag het zo'n beetje aankomen.
Me zicht was al vervaagd en begon ook beeldvervorming te zien.Toen ik naar tv keek zag ik dus dat bijvoorbeeld andermans gezicht scheef stond en dat is natuurlijk wat niet normaal is.
Tenslotte heb ik dus te horen gekregen dat ik onder het mes moet.Me hart ging echt kloppen en van binnenin raakte ik in paniek maar ik liet het niet echt merken.Ik kon kiezen voor plaatselijke verdoving of onder narcose.
Arts zei tegen mij hoe eerder hoe beter maar voor narcose moest ik wel 1 dagje langer wachten dus had toch maar besloten om plaatselijke verdoving te kiezen.

Op die dag van de operatie was alles nieuw voor me en was ook plotseling.Enige wie bij me was was mijn moeder.Ze zei tegen mij dat ik niet bang hoeft te zijn en natuurlijk moet ik ook niet bang zijn.
Tijdens de operatie moest ik 2 uurtjes lang op een stoel gaan liggen.Ik kreeg een doek om me hoofd heen behalve me linker oog.Ik zag verdovings naalden allemaal voorbij vliegen en voelde echt de pijn achter me oogkast dat ze bezig waren.Ik zei tegen mezelf Kenny BE STRONG!! ik wou echt hard schreeuwen van de pijn maar ik deed het slechts op z'n zachts.

Verder wil ik er niet meer op in maar het was erg vreselijke en pijnlijke operatie.Die arts zei ook nog tegen mij dat het niet zo pijnlijk was maar het bleek dus dat wel het geval was.Na me operatie werd ik door me pa opgehaald en ging vervolgens met een ooglap bedekt op me linkeroog naar huis.Ik kreeg achteraf ook van arts te horen dat ik 1 week lang op me linkerzij moest liggen.Het was echt een zware en hectische periode wat ik nooit natuurlijk zal vergeten maar soms vraag ik mezelf af vanwaar die bad luck??.