Me blog loopt nu met 1 dag vetraging.
Gisteren was ik zo moe dat ik geen tijd en energie had om me blog te updaten.
We waren naar 2 plaatsen gegaan Sha Tin en Tai po.
Na zo'n reistijd van iets meer dan een half uur met de trein waren we in Sha Tin
Sha Tin staat bekend om grote shopping malls en mega supermarkt.
Allereerst waar we naartoe waren gegaan was de Mcdonalds voor het eerst!!
Ik had de hele dag nog niks gegeten en het was inmiddels al 2 uur.
Me keuze viel op grilled chicken burger menu want ik wou iets nieuws uitproberen wat NL het niet heeft.
Me neef nam fish filet menu en bij elkaar kostte het maar slechts ongeveer 5 euro!
Na het eten nog wat rondgehangen, naar cd-book store geweest beetje van alles nog wat.
Ik wist dat het vandaag alleen maar shoppen was dus had expres me grote sporttas meegenomen voor shopping.
Had veel souvenirs gekocht voor friends en heb niet echt wat serieus voor me zelf gehaald want er is niks bijzonders wat ik echt wil,als dat zo wel het geval was weet niet of ik dan door die douane heen kom aangezien ik rechtreeks ben gevlogen vanuit Amsterdam.
Na Sha Tin hadden we nog tijd over en waren dus naar Tai po gegaan.
We konden de weg niet vinden naar een shopping mall waarme je eerst met de bus eerst heen moest.
ik vond het nogal raar want meestal zijn die shopping malls aan de station verbonden en blijkbaar was deze dus niet het geval.
In de avond hadden we honger en waren op zoek naar een goeie restaurant.
Uiteindelijk ging ik naar zo'n restaurant waar ik met me tante paar dagen geleden heen was die van in Tsuen wan.
Dit keer nam ik een stuk bief met groenten op een hete plaat en werd daarna met een speciale saus overheen gegoten.
Het is dus een Brazilliaans gerecht die erg speciaal voor mij was alleen die frietjes wat ik erbij kreeg vond ik cheap.kreeg maar stuk of 15 frietjes en deel daarna aangebrand was.
Ne het eten keerde we terug naar huis lopend naar het station.
In de trein stond ik naast de deur.
Op gegeven moment ik keek naar voren en zag een man op z'n zitplaats die erg diep in slaap was dat hij vooroverboog en zijn bril ook dat hij bijna op de grond viel.
Vlak dat hij op het punt stond te vallen ving een collega waarschijnlijk van hem op en hield hem op z'n plaats.
Ik dacht dat hij bewustloos of in zijn slaap dood was gegaan wat ik ik erg vreemd vond dat niemand hem ging helpen.
Achteraf bleek dus dat hij stomdronken was en niet wist wat hij allemaal deed.
Toen ik ging uitstappen ging hij ook uitstappen,zijn 2 collega's hielpen hem mee om uit te stappen.
Achteraf was ik wel bang dat hij zou kotsen maar gelukkig was ik als een speedy ervandoor. =D
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Intro..
Ik heb deze blog aangemaakt omdat ik met een speciaal gevoel naar HK ga .
Het is niet de bedoeling dat ik naar HK ga om te genieten.
Maar het is voor mij erg vervelend wat er de laatste keer tijd bij mij is gebeurd.Had eerst me enkelbanden gescheurd tijdens het basketballen.
Niet veel later had ik een aandoening aan me linkeroog.Na vele onderzoeken had de arts vastgesteld dat ik een netvliesloslating had.
Om eerlijk te zijn schrok ik niet want ik zag het zo'n beetje aankomen.
Me zicht was al vervaagd en begon ook beeldvervorming te zien.Toen ik naar tv keek zag ik dus dat bijvoorbeeld andermans gezicht scheef stond en dat is natuurlijk wat niet normaal is.
Tenslotte heb ik dus te horen gekregen dat ik onder het mes moet.Me hart ging echt kloppen en van binnenin raakte ik in paniek maar ik liet het niet echt merken.Ik kon kiezen voor plaatselijke verdoving of onder narcose.
Arts zei tegen mij hoe eerder hoe beter maar voor narcose moest ik wel 1 dagje langer wachten dus had toch maar besloten om plaatselijke verdoving te kiezen.
Op die dag van de operatie was alles nieuw voor me en was ook plotseling.Enige wie bij me was was mijn moeder.Ze zei tegen mij dat ik niet bang hoeft te zijn en natuurlijk moet ik ook niet bang zijn.
Tijdens de operatie moest ik 2 uurtjes lang op een stoel gaan liggen.Ik kreeg een doek om me hoofd heen behalve me linker oog.Ik zag verdovings naalden allemaal voorbij vliegen en voelde echt de pijn achter me oogkast dat ze bezig waren.Ik zei tegen mezelf Kenny BE STRONG!! ik wou echt hard schreeuwen van de pijn maar ik deed het slechts op z'n zachts.
Verder wil ik er niet meer op in maar het was erg vreselijke en pijnlijke operatie.Die arts zei ook nog tegen mij dat het niet zo pijnlijk was maar het bleek dus dat wel het geval was.Na me operatie werd ik door me pa opgehaald en ging vervolgens met een ooglap bedekt op me linkeroog naar huis.Ik kreeg achteraf ook van arts te horen dat ik 1 week lang op me linkerzij moest liggen.Het was echt een zware en hectische periode wat ik nooit natuurlijk zal vergeten maar soms vraag ik mezelf af vanwaar die bad luck??.
Het is niet de bedoeling dat ik naar HK ga om te genieten.
Maar het is voor mij erg vervelend wat er de laatste keer tijd bij mij is gebeurd.Had eerst me enkelbanden gescheurd tijdens het basketballen.
Niet veel later had ik een aandoening aan me linkeroog.Na vele onderzoeken had de arts vastgesteld dat ik een netvliesloslating had.
Om eerlijk te zijn schrok ik niet want ik zag het zo'n beetje aankomen.
Me zicht was al vervaagd en begon ook beeldvervorming te zien.Toen ik naar tv keek zag ik dus dat bijvoorbeeld andermans gezicht scheef stond en dat is natuurlijk wat niet normaal is.
Tenslotte heb ik dus te horen gekregen dat ik onder het mes moet.Me hart ging echt kloppen en van binnenin raakte ik in paniek maar ik liet het niet echt merken.Ik kon kiezen voor plaatselijke verdoving of onder narcose.
Arts zei tegen mij hoe eerder hoe beter maar voor narcose moest ik wel 1 dagje langer wachten dus had toch maar besloten om plaatselijke verdoving te kiezen.
Op die dag van de operatie was alles nieuw voor me en was ook plotseling.Enige wie bij me was was mijn moeder.Ze zei tegen mij dat ik niet bang hoeft te zijn en natuurlijk moet ik ook niet bang zijn.
Tijdens de operatie moest ik 2 uurtjes lang op een stoel gaan liggen.Ik kreeg een doek om me hoofd heen behalve me linker oog.Ik zag verdovings naalden allemaal voorbij vliegen en voelde echt de pijn achter me oogkast dat ze bezig waren.Ik zei tegen mezelf Kenny BE STRONG!! ik wou echt hard schreeuwen van de pijn maar ik deed het slechts op z'n zachts.
Verder wil ik er niet meer op in maar het was erg vreselijke en pijnlijke operatie.Die arts zei ook nog tegen mij dat het niet zo pijnlijk was maar het bleek dus dat wel het geval was.Na me operatie werd ik door me pa opgehaald en ging vervolgens met een ooglap bedekt op me linkeroog naar huis.Ik kreeg achteraf ook van arts te horen dat ik 1 week lang op me linkerzij moest liggen.Het was echt een zware en hectische periode wat ik nooit natuurlijk zal vergeten maar soms vraag ik mezelf af vanwaar die bad luck??.
Ah in HK en JPN en volgens mij vaak in Azie heb je heel vaak mensen die overal doorheen slapen, in de bus en metro's enzo. Blijkbaar hebben ze een erg hectisch leven!
BeantwoordenVerwijderen