dinsdag 17 november 2009

Sheung shui again... but....

Gisteren sliep ik heel laat en ging uitslapen tot het uiterste rond 3 uur.
Me andere tante had me gebeld voor ontbijt/lunch.
We gingen naar de overkant bij zo'n restaurant eten waar het erg lekker is.
Ik had king sandwhich genomen wat eigenlijk klein was voor mij.
Na die King sandwhich had ik niet genoeg en had daarna Singaporese mihoen genomen.
Na 1 min kreeg ik het ..., ik en me tante keken verbaasd ernaar en hoe kon die mihoen binnen 1 min klaar gemaakt worden.
Het was niet echt warm .Daarbij vroegen we om iets anders en kozen voor Ho fan wat wel goed was.

Nadat we klaar waren met eten nog zitten rondhangen in Sheung Shui want ik zocht naar leuke kledingstukken.
Nu ik nog 6 dagen hier in HK ben moet ik wel alsnog hier van profiteren ,want natuurlijk is het in HK altijd goedkoper.
Daarna waren we van plan om een kennis te bezoeken maar niemand was thuis dus dat ging niet meer door.
Ik en me tante liepen nog een stukje door tot een kleine markt en me tante fluisterde opeens in me oor dat er een acteur achter me liep.
Keek om en het was Sammo Hung!!!
Hij keek even bij de horloges en zag er echt breed en lang uit.
Achteraf gezien was het wel leuk om mee te maken., maar had zelf ook niet gemerkt dat veel mensen ook weten dat hij het was.
Had wel gehoord van me tante dat hij in Sheung Shui woont maar zeker hem niet onderschatten aangezien hij dik is want hij kan echt goed Kung Fu!

We hadden nog tijd over en was inmiddels al donker we gingen nog overal in Sheung Shui verder op zoek naar kleren zaken.
Op gegeven moment kwam ik Bauhaus tegen.
Vorig jaar ging ik nog daarnaartoe en had ik nog wat friends leren kennen.
Zo ik liep dus naar binnen ze keek me aan ,ze was erg blij om mij weer te zien.
Ik verbleef daar ongeveer een uur maar ze had het zo druk dat ze geen tijd had om met mij te praten en helaas werken de rest niet meer.

S'avonds werd ik uitgenodigd door me HK neef voor fondue bij hem thuis.
Sinds 2 jaar geleden heb ik dat niet meer gedaan maar dat is ook niet me specialiteit waar ik van houd.
na eten terug naar huis en was zoooooooo koud buiten ., niet normaal.
Kan ongeveer vergelijken met NL in de ochtend maar dan ook met wat wind.
Morgen wordt het een leuke dag want.., me nicht is vrij en dat wordt .... SHOPPING MARATHON waar ik al die tijd ernaar uitkeek.



Gepost door op

1 opmerking:

Abonneren op: Reacties posten (Atom)

Intro..

Ik heb deze blog aangemaakt omdat ik met een speciaal gevoel naar HK ga .
Het is niet de bedoeling dat ik naar HK ga om te genieten.
Maar het is voor mij erg vervelend wat er de laatste keer tijd bij mij is gebeurd.Had eerst me enkelbanden gescheurd tijdens het basketballen.
Niet veel later had ik een aandoening aan me linkeroog.Na vele onderzoeken had de arts vastgesteld dat ik een netvliesloslating had.
Om eerlijk te zijn schrok ik niet want ik zag het zo'n beetje aankomen.
Me zicht was al vervaagd en begon ook beeldvervorming te zien.Toen ik naar tv keek zag ik dus dat bijvoorbeeld andermans gezicht scheef stond en dat is natuurlijk wat niet normaal is.
Tenslotte heb ik dus te horen gekregen dat ik onder het mes moet.Me hart ging echt kloppen en van binnenin raakte ik in paniek maar ik liet het niet echt merken.Ik kon kiezen voor plaatselijke verdoving of onder narcose.
Arts zei tegen mij hoe eerder hoe beter maar voor narcose moest ik wel 1 dagje langer wachten dus had toch maar besloten om plaatselijke verdoving te kiezen.

Op die dag van de operatie was alles nieuw voor me en was ook plotseling.Enige wie bij me was was mijn moeder.Ze zei tegen mij dat ik niet bang hoeft te zijn en natuurlijk moet ik ook niet bang zijn.
Tijdens de operatie moest ik 2 uurtjes lang op een stoel gaan liggen.Ik kreeg een doek om me hoofd heen behalve me linker oog.Ik zag verdovings naalden allemaal voorbij vliegen en voelde echt de pijn achter me oogkast dat ze bezig waren.Ik zei tegen mezelf Kenny BE STRONG!! ik wou echt hard schreeuwen van de pijn maar ik deed het slechts op z'n zachts.

Verder wil ik er niet meer op in maar het was erg vreselijke en pijnlijke operatie.Die arts zei ook nog tegen mij dat het niet zo pijnlijk was maar het bleek dus dat wel het geval was.Na me operatie werd ik door me pa opgehaald en ging vervolgens met een ooglap bedekt op me linkeroog naar huis.Ik kreeg achteraf ook van arts te horen dat ik 1 week lang op me linkerzij moest liggen.Het was echt een zware en hectische periode wat ik nooit natuurlijk zal vergeten maar soms vraag ik mezelf af vanwaar die bad luck??.