Bestemming van vandaag was Tsuen wan die echt ver ligt van Sheung shui.
Zoals ik gisteren had vermeld zou ik me haren verven!!
Gisteren werd besproken dat ik door me neef zou ophalen met zijn taxi en me zou brengen naar Tsuen Wan.
Op het moment dat ik stond te vertrekken belde ik hem op waar hij was maar helaas bracht hij toevallig een klant naar de airport en dat duurt normaal gesproken een uur.
Daarna heb ik besloten om dan zelf maar naar Tsuen Wan op eigen voeten.
Ik ging naar bus station van een shopping mall Sheung Shui ,zag daarbij dat het naar het eindstation van Tsuen wan ging en vervolgens zou ik daar door me tante opgehaald worden.
Het hele rit duurt ongeveer een uur ik zat boven in een dubbeldekker bus.
Natuurlijk is het wel saai 1 uur in een bus te zitten maar ondertussen zag ik wel mooie landschappen van HK .
Ondertussen viel ik bijna in slaap maar ik dacht dat ik maar beter niet kon slapen voordat ik me verslaap.
Toen ik bijna aan was gekomen, was ik zowat de enige passagier die nog over bleef.
Vervolgens had ik honger en ging met me tanten op zoek naar een restaurant.
Ik nam sandwhich ham + kaas, het ziet er naar uit dat het niks bijzonders is maar lekker was het zeker wel!
Daarbij nog gefrituurde Wan Tan genomen dat ook niks bijzonders was, maar dit allemaal kan ik wel in Nederland eigenlijk eten.
Na het eten namen we een klein busje om naar me tante's huis te gaan en voor het eerst zag ik een vrouwelijke chauffeur achter het stuur!!!
Ze scheurde echt op het weg ,daarbij had ze ook wel echte driving skills!
Na klein 10 minute waren we bij me tante's huis.
Als eerst wat ik merkte was die Chinese papegaai van haar die ging groeten !
Hij kan namelijk ook praten en leuke woordjes zeggen.
Na het opmaken was het tijd om naar de kapper te gaan die niet ver gelegen was van haar huis.
Ik had gel in me haar en vond het nogal raar dat ze niet eerst gingen wegwassen.
Gewoon zo met gel gingen ze me haren verven.
Ohja ik vergat nog voordat ik me haren ging verven had me tante aan 1 oog vastgeplakt zodat er geen haarverf in me oog komt en slecht kan zijn voor me oog .
Aangezien ik toch raar vind had ik maar me 2e oog ook zelf afgeplakt haha.
Dus met beide ogen met verband gingen ze me haren verven en na een tijdje toen ik me haren moest wassen gingen ze me begeleiden .
Voelde op dat moment dat ik een blinde was .
Ik viel daarbij ook nog bijna in slaap maar gelukkig niet gebeurd anders is het zo lelijk geweest.
Na het wassen van me haar kon ik eindelijk me verband afhalen.
Zag dat me haar kleur wel nice was., maar misschien ietsje lichter zou beter geweest staan.
Na het verven van me haar nog buiten gegeten met me oom en tante samen.
Was wel erg lekker al dat eten dat ik helemaal vol zat.
Na het eten met me tante samen naar Sheung shui gegaan.
Ik was nog van plan om me kennis te bezoeken dat ik eerder 1 van deze dagen wou bezoeken.
Ging pas om 10 uur daarnaartoe bleef daar 1 uurtje en ging ook maar voor het eerst zelf met taxi naar huis.
En nu zit ik dit allemaal typen en is inmiddels bijna 3 uur.
Ik moet nog me kleren wassen anders kom ik echt kleren tekort en wil zelf ook geen vieze kleren aantrekken haha!
PS: Foto van me haar onbreekt nog., jullie moeten maar met eigen ogen zien XD
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Intro..
Ik heb deze blog aangemaakt omdat ik met een speciaal gevoel naar HK ga .
Het is niet de bedoeling dat ik naar HK ga om te genieten.
Maar het is voor mij erg vervelend wat er de laatste keer tijd bij mij is gebeurd.Had eerst me enkelbanden gescheurd tijdens het basketballen.
Niet veel later had ik een aandoening aan me linkeroog.Na vele onderzoeken had de arts vastgesteld dat ik een netvliesloslating had.
Om eerlijk te zijn schrok ik niet want ik zag het zo'n beetje aankomen.
Me zicht was al vervaagd en begon ook beeldvervorming te zien.Toen ik naar tv keek zag ik dus dat bijvoorbeeld andermans gezicht scheef stond en dat is natuurlijk wat niet normaal is.
Tenslotte heb ik dus te horen gekregen dat ik onder het mes moet.Me hart ging echt kloppen en van binnenin raakte ik in paniek maar ik liet het niet echt merken.Ik kon kiezen voor plaatselijke verdoving of onder narcose.
Arts zei tegen mij hoe eerder hoe beter maar voor narcose moest ik wel 1 dagje langer wachten dus had toch maar besloten om plaatselijke verdoving te kiezen.
Op die dag van de operatie was alles nieuw voor me en was ook plotseling.Enige wie bij me was was mijn moeder.Ze zei tegen mij dat ik niet bang hoeft te zijn en natuurlijk moet ik ook niet bang zijn.
Tijdens de operatie moest ik 2 uurtjes lang op een stoel gaan liggen.Ik kreeg een doek om me hoofd heen behalve me linker oog.Ik zag verdovings naalden allemaal voorbij vliegen en voelde echt de pijn achter me oogkast dat ze bezig waren.Ik zei tegen mezelf Kenny BE STRONG!! ik wou echt hard schreeuwen van de pijn maar ik deed het slechts op z'n zachts.
Verder wil ik er niet meer op in maar het was erg vreselijke en pijnlijke operatie.Die arts zei ook nog tegen mij dat het niet zo pijnlijk was maar het bleek dus dat wel het geval was.Na me operatie werd ik door me pa opgehaald en ging vervolgens met een ooglap bedekt op me linkeroog naar huis.Ik kreeg achteraf ook van arts te horen dat ik 1 week lang op me linkerzij moest liggen.Het was echt een zware en hectische periode wat ik nooit natuurlijk zal vergeten maar soms vraag ik mezelf af vanwaar die bad luck??.
Het is niet de bedoeling dat ik naar HK ga om te genieten.
Maar het is voor mij erg vervelend wat er de laatste keer tijd bij mij is gebeurd.Had eerst me enkelbanden gescheurd tijdens het basketballen.
Niet veel later had ik een aandoening aan me linkeroog.Na vele onderzoeken had de arts vastgesteld dat ik een netvliesloslating had.
Om eerlijk te zijn schrok ik niet want ik zag het zo'n beetje aankomen.
Me zicht was al vervaagd en begon ook beeldvervorming te zien.Toen ik naar tv keek zag ik dus dat bijvoorbeeld andermans gezicht scheef stond en dat is natuurlijk wat niet normaal is.
Tenslotte heb ik dus te horen gekregen dat ik onder het mes moet.Me hart ging echt kloppen en van binnenin raakte ik in paniek maar ik liet het niet echt merken.Ik kon kiezen voor plaatselijke verdoving of onder narcose.
Arts zei tegen mij hoe eerder hoe beter maar voor narcose moest ik wel 1 dagje langer wachten dus had toch maar besloten om plaatselijke verdoving te kiezen.
Op die dag van de operatie was alles nieuw voor me en was ook plotseling.Enige wie bij me was was mijn moeder.Ze zei tegen mij dat ik niet bang hoeft te zijn en natuurlijk moet ik ook niet bang zijn.
Tijdens de operatie moest ik 2 uurtjes lang op een stoel gaan liggen.Ik kreeg een doek om me hoofd heen behalve me linker oog.Ik zag verdovings naalden allemaal voorbij vliegen en voelde echt de pijn achter me oogkast dat ze bezig waren.Ik zei tegen mezelf Kenny BE STRONG!! ik wou echt hard schreeuwen van de pijn maar ik deed het slechts op z'n zachts.
Verder wil ik er niet meer op in maar het was erg vreselijke en pijnlijke operatie.Die arts zei ook nog tegen mij dat het niet zo pijnlijk was maar het bleek dus dat wel het geval was.Na me operatie werd ik door me pa opgehaald en ging vervolgens met een ooglap bedekt op me linkeroog naar huis.Ik kreeg achteraf ook van arts te horen dat ik 1 week lang op me linkerzij moest liggen.Het was echt een zware en hectische periode wat ik nooit natuurlijk zal vergeten maar soms vraag ik mezelf af vanwaar die bad luck??.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten