donderdag 19 november 2009

oh well.., it was also a good day

Vandaag zou ik met me nicht inkopen doen waar ik al die tijd ernaar heb uitgekeken omdat ze zo'n beetje met wie ik nog wel leuk kan omgaan.
Ik werd wakker om 2 uur in de middag ,maar vond het raar dat ze niet had gebeld.

Rond 3 uur belde me tante mij en zei tegen me dat ze ziek was .
Natuurlijk vond ik het wel jammer .Het heeft ook te maken met de temperatuur die nu HK op dit moment heeft.
Zo koud heb ik het ook nog nooit zelf meegemaakt maar zo kan NL ook zijn dus ben toch wel gewend.
Nadat ik te horen kreeg dat ze niet kon komen ging ik maar zelf eerst onbijten+ lunchen had bami + 3 verschillende broodjes gehaald voor maar slechts 5 euro !!
Zat erg vol van al dat eten dat ik niet alles op kreeg alleen die hamburger had ik maar voor de avond bewaard.
Inmiddels was het '4 uur en nogal beetje laat.
Aangezien ik voor de rest van de dag geen plannen had ging ik maar zelf op stap in Sheung Shui om wat inkopen te doen.
Ging als eerst naar Bauhaus waar ik gisteren ook eerder was geweest .
Ze gingen me vrolijk groeten en had dit keer wat blokjes kaas voor hun meegenomen in zo'n pakje.
Tijdens het broekpassen ging ik een sociaal gesprek aan met hun maar me Cantonees was niet al te geweldig en ze konden gelijk zien dat ik vanuit buitenland kom.
Daarbij heb ik wel vrienden gemaakt met ze .., misschien dat ik van de week nog is een keer langskom het zijn gewoon echte leuke mensen.
S'avonds zou ik weer bij me neef gaan eten.., hij zou kerry kip+ rund met rijst maken.
Tot nu toe heb ik het wel erg naar me zin in HK.
Alleen jammer ervan dat het zo koud is en kerst weer eraan komt.
Tijdens het bezoek van een shopping mall zie ik allerlei kerstversieringen daarbij maakt dat mij wel hebberig ermee om langer te blijven haha.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Intro..

Ik heb deze blog aangemaakt omdat ik met een speciaal gevoel naar HK ga .
Het is niet de bedoeling dat ik naar HK ga om te genieten.
Maar het is voor mij erg vervelend wat er de laatste keer tijd bij mij is gebeurd.Had eerst me enkelbanden gescheurd tijdens het basketballen.
Niet veel later had ik een aandoening aan me linkeroog.Na vele onderzoeken had de arts vastgesteld dat ik een netvliesloslating had.
Om eerlijk te zijn schrok ik niet want ik zag het zo'n beetje aankomen.
Me zicht was al vervaagd en begon ook beeldvervorming te zien.Toen ik naar tv keek zag ik dus dat bijvoorbeeld andermans gezicht scheef stond en dat is natuurlijk wat niet normaal is.
Tenslotte heb ik dus te horen gekregen dat ik onder het mes moet.Me hart ging echt kloppen en van binnenin raakte ik in paniek maar ik liet het niet echt merken.Ik kon kiezen voor plaatselijke verdoving of onder narcose.
Arts zei tegen mij hoe eerder hoe beter maar voor narcose moest ik wel 1 dagje langer wachten dus had toch maar besloten om plaatselijke verdoving te kiezen.

Op die dag van de operatie was alles nieuw voor me en was ook plotseling.Enige wie bij me was was mijn moeder.Ze zei tegen mij dat ik niet bang hoeft te zijn en natuurlijk moet ik ook niet bang zijn.
Tijdens de operatie moest ik 2 uurtjes lang op een stoel gaan liggen.Ik kreeg een doek om me hoofd heen behalve me linker oog.Ik zag verdovings naalden allemaal voorbij vliegen en voelde echt de pijn achter me oogkast dat ze bezig waren.Ik zei tegen mezelf Kenny BE STRONG!! ik wou echt hard schreeuwen van de pijn maar ik deed het slechts op z'n zachts.

Verder wil ik er niet meer op in maar het was erg vreselijke en pijnlijke operatie.Die arts zei ook nog tegen mij dat het niet zo pijnlijk was maar het bleek dus dat wel het geval was.Na me operatie werd ik door me pa opgehaald en ging vervolgens met een ooglap bedekt op me linkeroog naar huis.Ik kreeg achteraf ook van arts te horen dat ik 1 week lang op me linkerzij moest liggen.Het was echt een zware en hectische periode wat ik nooit natuurlijk zal vergeten maar soms vraag ik mezelf af vanwaar die bad luck??.