Voor vandaag had ik geen specifieke plannen.
Werd om 1 uur wakker,daarna nog snel me broek gepakt en haar de klerenzaak moest brengen omdat dat klepje weet niet hoe zo'n ding eet nog aan me broek zat zoiets om diefstal te voorkomen.
Iedereen was nog aan het werk en besloot maar zelf op stap te gaan.
Als eerst ging ik naar cd store om wat cd's te halen voor friends.
Toen ik binnen kwam ging alarm af maar is logisch omdat me broek nog zo'n beveiligings 'klepje"had.
Op gegeven moment had ik genoeg van dat gepiep dat ik maar direct naar me klerenzaak ging om me klepje te unlocken.
Daarna was ik naar drogist gegaan voor speciale shampoo die ik nodig had voor me bruin haar.
Van al dat gewandel heen en weer had ik honger en besloot maar eten te gaan halen overkant van me huis.
Had nasi gehaald met 2 snackbroodjes voor thuis om te eten.
Na snelle lunch ging ik weer zelf op stap en nog zo'n mediaplayer ding gehaald.
Was ook niet al te duur maar ben wel alleen bang dat de douane moeilijk erover doen aangezien ze dat niet kennen in NL.
Maargoed niet veel later had me neef gebeld weer en nodigde me weer uit om bij hem thuis te eten.
Het was nasiiii alweer hahaaaa ik had geen problemen mee maar zat ook vol van me vorige lunch wat ook nasi was.
Voor de rest niks bijzonders vandaag maar wel veel dingen gekocht .
Ik hoef nu eigenlijk niks meer te halen dus alles is al bijna binnen.
Morgen wordt het me laatste 2 dagen en ga nog zeker blijven shoppen dat ik alsnog met volle koffer naar huis ga want me koffer is nog niet echt vol haha.
In iedergeval kan ik niet wachten op morgen wat ik ga doen.., zal zeker foto's plaatsen.. ;)
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Intro..
Ik heb deze blog aangemaakt omdat ik met een speciaal gevoel naar HK ga .
Het is niet de bedoeling dat ik naar HK ga om te genieten.
Maar het is voor mij erg vervelend wat er de laatste keer tijd bij mij is gebeurd.Had eerst me enkelbanden gescheurd tijdens het basketballen.
Niet veel later had ik een aandoening aan me linkeroog.Na vele onderzoeken had de arts vastgesteld dat ik een netvliesloslating had.
Om eerlijk te zijn schrok ik niet want ik zag het zo'n beetje aankomen.
Me zicht was al vervaagd en begon ook beeldvervorming te zien.Toen ik naar tv keek zag ik dus dat bijvoorbeeld andermans gezicht scheef stond en dat is natuurlijk wat niet normaal is.
Tenslotte heb ik dus te horen gekregen dat ik onder het mes moet.Me hart ging echt kloppen en van binnenin raakte ik in paniek maar ik liet het niet echt merken.Ik kon kiezen voor plaatselijke verdoving of onder narcose.
Arts zei tegen mij hoe eerder hoe beter maar voor narcose moest ik wel 1 dagje langer wachten dus had toch maar besloten om plaatselijke verdoving te kiezen.
Op die dag van de operatie was alles nieuw voor me en was ook plotseling.Enige wie bij me was was mijn moeder.Ze zei tegen mij dat ik niet bang hoeft te zijn en natuurlijk moet ik ook niet bang zijn.
Tijdens de operatie moest ik 2 uurtjes lang op een stoel gaan liggen.Ik kreeg een doek om me hoofd heen behalve me linker oog.Ik zag verdovings naalden allemaal voorbij vliegen en voelde echt de pijn achter me oogkast dat ze bezig waren.Ik zei tegen mezelf Kenny BE STRONG!! ik wou echt hard schreeuwen van de pijn maar ik deed het slechts op z'n zachts.
Verder wil ik er niet meer op in maar het was erg vreselijke en pijnlijke operatie.Die arts zei ook nog tegen mij dat het niet zo pijnlijk was maar het bleek dus dat wel het geval was.Na me operatie werd ik door me pa opgehaald en ging vervolgens met een ooglap bedekt op me linkeroog naar huis.Ik kreeg achteraf ook van arts te horen dat ik 1 week lang op me linkerzij moest liggen.Het was echt een zware en hectische periode wat ik nooit natuurlijk zal vergeten maar soms vraag ik mezelf af vanwaar die bad luck??.
Het is niet de bedoeling dat ik naar HK ga om te genieten.
Maar het is voor mij erg vervelend wat er de laatste keer tijd bij mij is gebeurd.Had eerst me enkelbanden gescheurd tijdens het basketballen.
Niet veel later had ik een aandoening aan me linkeroog.Na vele onderzoeken had de arts vastgesteld dat ik een netvliesloslating had.
Om eerlijk te zijn schrok ik niet want ik zag het zo'n beetje aankomen.
Me zicht was al vervaagd en begon ook beeldvervorming te zien.Toen ik naar tv keek zag ik dus dat bijvoorbeeld andermans gezicht scheef stond en dat is natuurlijk wat niet normaal is.
Tenslotte heb ik dus te horen gekregen dat ik onder het mes moet.Me hart ging echt kloppen en van binnenin raakte ik in paniek maar ik liet het niet echt merken.Ik kon kiezen voor plaatselijke verdoving of onder narcose.
Arts zei tegen mij hoe eerder hoe beter maar voor narcose moest ik wel 1 dagje langer wachten dus had toch maar besloten om plaatselijke verdoving te kiezen.
Op die dag van de operatie was alles nieuw voor me en was ook plotseling.Enige wie bij me was was mijn moeder.Ze zei tegen mij dat ik niet bang hoeft te zijn en natuurlijk moet ik ook niet bang zijn.
Tijdens de operatie moest ik 2 uurtjes lang op een stoel gaan liggen.Ik kreeg een doek om me hoofd heen behalve me linker oog.Ik zag verdovings naalden allemaal voorbij vliegen en voelde echt de pijn achter me oogkast dat ze bezig waren.Ik zei tegen mezelf Kenny BE STRONG!! ik wou echt hard schreeuwen van de pijn maar ik deed het slechts op z'n zachts.
Verder wil ik er niet meer op in maar het was erg vreselijke en pijnlijke operatie.Die arts zei ook nog tegen mij dat het niet zo pijnlijk was maar het bleek dus dat wel het geval was.Na me operatie werd ik door me pa opgehaald en ging vervolgens met een ooglap bedekt op me linkeroog naar huis.Ik kreeg achteraf ook van arts te horen dat ik 1 week lang op me linkerzij moest liggen.Het was echt een zware en hectische periode wat ik nooit natuurlijk zal vergeten maar soms vraag ik mezelf af vanwaar die bad luck??.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten